Selfless devotion leads to the highest state - Sarvajna Vachanagalu

ಸರ್ವಜ್ಞರ ಈ ವಚನವು ಗುರುಭಕ್ತಿ, ಶಿವಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಒಂದೇ ತತ್ವದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿ ಕೇವಲ ಪೂಜೆ ಅಥವಾ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೇವರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅಗತ್ಯವಿರುವವರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ಭಕ್ತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ರೂಪವೆಂದು ಈ ವಚನ ಸಾರುತ್ತದೆ.ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ 'ತನುವನ್ನು ಗುರುವಿಂಗೆ' ಎಂದು ಸರ್ವಜ್ಞರು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಗುರುಗೆ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗುರು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಪಾಠ ಹೇಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ; ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜ್ಞಾನದೆಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ. ಅವರ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಗುರುಭಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.'ಮನವನು ಲಿಂಗಕ್ಕೆ' ಎಂಬ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೇವರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಸರ್ವಜ್ಞರು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಹೊರಗಿನ ಆಚರಣೆಗಳಿಗಿಂತ ಆಂತರಿಕ ಶುದ್ಧತೆ, ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆ. ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಭಕ್ತಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.ಮೂರನೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ 'ಧನವ ಜಂಗಮಕೆ ವಂಚಿಸದ' ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಬಳಸುವ ಗುಣವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಜಂಗಮ ಎಂದರೆ ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಹರಾದವರು, ಸತ್ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಜನರು ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ವಂತ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸದೆ, ಪರೋಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತನೆಂದು ಸರ್ವಜ್ಞರು ಸಾರುತ್ತಾರೆ.ಈ ವಚನವು ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗುರುಗಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಬಳಸುವುದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಡುವುದು ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಭಕ್ತಿ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ದಾನ ಈ ಮೂರೂ ಒಂದಾದಾಗ ಜೀವನಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ಸಿಗುತ್ತದೆ.ಸರ್ವಜ್ಞರ ಈ ವಚನವು ನಮಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಜೀವನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ—ದೇಹದಿಂದ ಸೇವೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಪರೋಪಕಾರ ಮಾಡಿದ ಭಕ್ತನು ಪವಿತ್ರ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಮತ್ತು ಇದೇ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.