Food is the greatest gift of life - Sarvajna Vachanagalu

ಸರ್ವಜ್ಞರ ಈ ವಚನವು ಅನ್ನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಬದುಕಲು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದುದು ಅನ್ನ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮೊದಲು ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಆಹಾರವೇ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಸರ್ವಜ್ಞರು "ಅನ್ನವೇ ದೈವ" ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೀವನವನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಅನ್ನದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದೈವ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಈ ವಚನ ಸಾರುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜ್ಞರು ಅನ್ನವನ್ನು ದೇವರಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ ದೇವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಲ್ಲ; ಬದುಕಿನ ಮೂಲಾಧಾರವಾದ ಅನ್ನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಾಗಿದೆ. ಹಸಿವು ನೀಗಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು, ಕಲಿಯಬಹುದು, ಯೋಚಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅನ್ನವೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೂ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.

"ಅನ್ನವಿರುವನಕ ಪ್ರಾಣವು" ಎಂಬ ಸಾಲು ಜೀವ ಮತ್ತು ಅನ್ನದ ನಡುವಿನ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯೂ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ರೈತನ ಪರಿಶ್ರಮ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಣವೂ ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅನ್ನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ಆಹಾರವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವುದಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿದ ಅನೇಕ ಕೈಗಳ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವಂತೆಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಈ ವಚನವು ದಾನಧರ್ಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಹಸಿದವರಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವುದು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸೇವೆಯಾಗಿದೆ. ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಹಸಿದವರ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವುದು ದೇವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಜೀವನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸರ್ವಜ್ಞರು ಇಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವ ಮನೋಭಾವವು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ, ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ.

ಇಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ವಚನದ ಮಹತ್ವ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಆಹಾರವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ ಗೌರವಿಸುವುದು, ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವುದು, ರೈತರ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಊಟಕ್ಕೂ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಣ್ಣ ಅಭ್ಯಾಸಗಳೇ ಉತ್ತಮ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸರ್ವಜ್ಞರ ಈ ವಚನವು ನಮಗೆ ಒಂದು ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ—ಅನ್ನವೇ ಜೀವದ ಆಧಾರ, ಅನ್ನವೇ ದೈವ. ಅನ್ನವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು, ಅನ್ನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದಿರುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಇದೇ ಈ ವಚನದ ಸಾರ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಅಮೂಲ್ಯ ಜೀವನ ಪಾಠವಾಗಿದೆ.